W przypadku cienkiego szkła cienka warstwa szkła nie zapewnia równomiernego rozkładu ciepła. Strefy chłodu powodują naprężenia termiczne, które mogą skutkować spontanicznym pęknięciem szkła po jego zginaniu lub hartowaniu. Z kolei strefy przegrzania powodują zniekształcenia optyczne, które będą widoczne w gotowym produkcie. Gdy pracujemy z podłożami o grubości od 1,1 mm do 3,2 mm, piece konwekcyjne po prostu nie są w stanie zapewnić tak dokładnego i szybkiego rozkładu temperatury, jakiego wymaga ten proces.
Do realizacji tego celu używamy emiterów infraróżowego światła krótkofalowego dostrojonych do specyfiki szkła. Ich spektralny szczyt odpowiada emisyjności materiału, dzięki czemu przenoszenie energii jest efektywne. Układ grzejników jest tak zaprojektowany, aby zapewnić równomierny rozkład ciepła na całej powierzchni szkła, co zapobiega wystąpieniu gradientów temperatury, które mogą powodować zniekształcenia. Gęstość mocy jest dostosowana do szybkości obróbki, a moduły te mogą zastąpić standardowe urządzenia przemysłowe. Kontrola temperatury odbywa się bezpośrednio na samym szkle, a nie na grzejnikach, dzięki czemu wartość temperatury jest dostosowywana do rzeczywistych warunków panujących na powierzchni szkła.
To rozwiązanie sprawdza się w przypadku cienkiego szkła ze względu na zasady fizyki oraz praktyczne aspekty. Podczas zginania, hartowania czy suszenia powłok, równomierne nagrzewanie zapewnia mniej pęknięć i lepszą jakość optyczną produktu. Proces nagrzewania przebiega szybciej niż w przypadku grzania konwekcyjnego, więc czas obróbki zmniejsza się, a wydajność rośnie. Zużycie energii maleje, ponieważ energia jest skierowana na same szkło, a nie na ogrzewanie powietrza czy materiałów o wysokiej temperaturze obróbki. Wynikiem jest bardziej stabilna praca maszyny: regularna krzywizna powierzchni szkła, przewidywalny rozkład naprężeń oraz mniejsza ilość odpadków spowodowanych szokiem termicznym.
Trzeba też uwzględnić kilka praktycznych aspektów. Infradźwięki muszą mieć drogę swobodną, więc geometria elementów oraz cienie powstałe przez inne elementy mają znaczenie. Powłoki na powierzchni szkła zmieniają jego emisyjność – należy to sprawdzić i dostosować strategię sterowania odpowiednio. Podczas instalacji trzeba uważać na prawidłowe ustawienie reflektorów i systemów chłodzenia; nawet niewielkie błędy mogą doprowadzić do powstania stref przegrzania. Ponadto należy zaplanować regularną wymianę lamp, aby rozkład temperatury pozostał stały.